W podziękowaniu za wieloletnią współpracę, serce i życiową mądrość...

Uroczyste zakończenie roku szkolnego było w tym roku wydarzeniem szczególnym – stało się jednocześnie ostatnim apelem dla dwóch wyjątkowych nauczycielek, które po wieloletniej, pełnej oddania pracy pedagogicznej odchodzą na zasłużoną emeryturę. W obecności całej społeczności szkolnej żegnaliśmy panią  Bogumiłę Mądrzejewską - nauczycielkę edukacji wczesnoszkolnej oraz panią Bożenę Kaczmarowską - nauczycielkę muzyki i plastyki. Pani Dyrektor Małgorzata Suchomska w imieniu własnym oraz wszystkich pracowników szkoły ze wzruszeniem w głosie skierowała do obu nauczycielek słowa głębokiej wdzięczności i szacunku. Podziękowała za serce, które Panie wkładały każdego dnia w wychowanie i edukację dzieci. Za cierpliwość, ciepło, za nieocenioną mądrość i za to, że potrafiły rozbudzać w młodych umysłach ciekawość świata, miłość do wiedzy i wrażliwość na piękno.

Pani Bogumiła Mądrzejewska to nauczycielka, która z uśmiechem i niegasnącą energią przez niemal cztery dekady wprowadzała dzieci w świat liter, liczb i pierwszych szkolnych wartości. To w jej klasie rodziła się dziecięca ciekawość, a każdy uczeń znajdował życzliwość, zrozumienie i wsparcie. Swoją karierę zawodową rozpoczęła w 1987 r. w Szkole Podstawowej w Lubiewie. Następnie trafiła do Szkoły Podstawowej w Sitowcu. W naszej szkole przepracowała z najmłodszymi uczniami 19 lat. 

Pani Bożena Kaczmarowska pełna pasji, spokoju, ciepła i empatii przez lata zarażała uczniów miłością do muzyki i plastyki, ucząc nie tylko śpiewu i rysunku, ale także wrażliwości, wytrwałości i radości ze wspólnego tworzenia. To dzięki Niej szkolne chóry i koncerty miały duszę, a wielu uczniów pokochało sztukę na całe życie. Pracę rozpoczęła jako nauczycielka edukacji wczesnoszkolnej w Szkole Podstawowej w Płociczu w  1988 r. Następnie jako nauczycielka muzyki, plastyki i logopeda pracowała w Szkole Podstawowej w Sośnie, Sitnie i Wąwelnie.

Obie nauczycielki zabrały głos, nie kryjąc wzruszenia. Podziękowały za wspólne lata pracy, za wsparcie grona pedagogicznego, za zaufanie rodziców i przede wszystkim za obecność i uśmiech uczniów, którzy każdego dnia przypominali im, że zawód nauczyciela to coś więcej niż praca – to powołanie.  Słowa wdzięczności skierowały również w stronę pani dyrektor, której podziękowały za zrozumienie, docenianie ich pracy oraz stworzenie atmosfery, w której chciało się uczyć i być.

– Wychowałyśmy wiele pokoleń, spotkałyśmy setki małych ludzi – powiedziała jedna z nich. – Ale każda klasa, każde dziecko na zawsze zostaje w naszych sercach. Zabieramy ze sobą ogrom wspomnień, wzruszeń i uśmiechów. Czas teraz na nowy rozdział w życiu. 

Pożegnanie zakończyły gromkie brawa, kwiaty i łzy wzruszenia. To był moment pełen ciepła, szacunku i wdzięczności. Dziś pożegnaliśmy nasze koleżanki, ale ich ślad na zawsze pozostanie w historii naszej szkoły i w sercach tych, którzy mieli zaszczyt uczyć się pod ich opieką.

Drogie Panie – dziękujemy! Życzymy, by nadchodzący czas był dla Was pełen spokoju, zdrowia, radości, spełniania pasji i realizacji siebie. Waszej obecności będzie nam brakować, ale Wasz duch zostaje z nami. 

Dyrekcja, koleżanki i koledzy